U bevindt zich hier :
EHBO-info >
zoeken op thema > inwendige
aandoeningen > epilepsie
Epilepsie
Epilepsie (vallende ziekte) is te wijten aan een tijdelijke abnormale
prikkeling van de hersencellen. Meestal is de oorzaak van deze stoornis
onbekend.
Epilepsie kan in vele graden voorkomen. Bij eenzelfde persoon is de aanval
echter altijd dezelfde. Zo zijn er mensen die altijd stoornissen krijgen in één
lidmaat, mensen die gewoon een tijdje "afwezig" zijn (staren bv. wat voor zich
uit, of prullen aan knoopjes, ...) enz.. Het meest bekend is de veralgemeende
aanval (Grand Mal).
Kenmerken
- Het slachtoffer kan, als voorteken van een aanval, een plotse
gewaarwording hebben (smaak, geur, geluid, gevoel, beeld).
- Gedurende de aanval is het slachtoffer bewusteloos en zal het
geleidelijk ontwaken. De aanval verloopt in twee fasen:
- Gespannen fase (tonische fase): alle spieren worden opgespannen
(enkele seconden tot een minuut). Ook de ademhalingsspieren
(ademhalingsstilstand) en de kaakspieren (daardoor kan het slachtoffer
op zijn tong bijten). Soms begint deze aanval met een kreet.
- Schokkende fase (clonische fase): de spieren ontspannen zich al
schokkend. Het slachtoffer verliest spontaan urine en stoelgang. De
spierschokken verminderen geleidelijk en het slachtoffer verliest
speeksel.
- Tijdens en na de aanval vertoont het slachtoffer een blauwe verkleuring.
- De patiënt heeft een ronkende ademhaling en wordt na een tijdje bewust.
Hij herinnert zich niet wat er gebeurd is, kan klagen over vermoeidheid en
kan verward zijn. Soms is hij zeer prikkelbaar, wat aanleiding kan geven tot
een agressieve houding. Men heeft soms de indruk dat hij dronken is.
- Speekselvloed (schuim op de mond) en soms bloedverlies uit de mond (i.g.v.
tongbeet).
- Soms heeft de persoon bij zijn identiteitskaart een kaartje waarop
vermeld staat dat hij lijdt aan vallende ziekte.
- Stoelgang- en urineverlies mogelijk.
EHBO
- Het slachtoffer kan, als het de aanval voelt aankomen, zelf een zacht
voorwerp tussen de tanden steken. De hulpverlener kan een tongbeet niet
voorkomen omdat de aanval plots gebeurt en de kaken hierbij stevig op elkaar
worden gedrukt. Pogingen om de mond te openen zouden enkel leiden tot de
beschadiging van tanden of de breuk van de kaakbeenderen.
- Het slachtoffer niet in zijn bewegingen remmen. Vermijd wel dat hij zich
ergens tegen zou stoten en zich zou kwetsen (bescherm vooral het hoofd).
- Zorg voor een rustige omgeving.
- Na de aanval: stabiele zijligging en de mondholte zuivermaken.
- Benader het slachtoffer na de aanval kalm, beheerst en met de nodige
tact.
- Draag zorg voor de persoonlijke levenssfeer (stoelgang en urine).
- Transport naar een ziekenhuis is enkel noodzakelijk in 4 situaties:
- dit is de eerste maal dat deze persoon epilepsie doet;
- de patiënte is zwanger;
- de patiënt doet herhaalde aanvallen;
- de patiënt heeft andere letsels opgelopen.
© Het Vlaamse Kruis vzw