U bevindt zich hier : EHBO-info > zoeken op thema > traumatologie > mogelijk nek- en/of rugletsel

Mogelijk nek- en/of rugletsel

Wervelbreuken ontstaan door rechtstreekse inwerking van buitenaf (schotwonden, overrijden, sterke vertraging of versnelling), of door samendrukking (val op het zitvlak, duiken in ondiep water). Het grote gevaar bij wervelbreuken bestaat erin dat het ruggenmerg, dat doorheen het wervelkanaal loopt, zou gekwetst geraken, waardoor een dwarsletsel kan ontstaan met verlammingen.

Kenmerken

Ongevalssituatie: val van hoogte, ongeval met versnelling of vertraging.
Pijn in de omgeving van de breukplaats.
Onmogelijkheid om de wervelkolom te bewegen.
Zichtbare uitsteeksels aan de wervelkolom in de omgeving van de breukplaats.
Soms slap worden van romp en ledematen (gevoelloosheid en verlamming).
Soms onwillekeurige urinelozing en stoelgang.
Het slachtoffer kan bewusteloos zijn. Indien de aard van het ongeval of van de beschadiging een verwonding van de wervelkolom doet veronderstellen, wordt altijd, en zeker bij bewusteloosheid, aangenomen dat de gewonde aan zijn wervels een letsel heeft opgelopen.

EHBO

Informeer het slachtoffer om zo weinig mogelijk te bewegen, en dat je het hoofd gaat vasthouden.
Houd het hoofd onbeweeglijk met de handgreep van Zäch:
- Ga aan het hoofdeinde achter het slachtoffer zitten.
- Neem met één hand een schouder van het slachtoffer zo dat je duimtop het sleutelbeen raakt en je vingers onder de schouder en nek komen te liggen.
- Breng je andere hand onder het achterhoofd, waarbij de duim langs het oor tegen de onderkaak ligt.
- Het hoofd wordt tussen beide onderarmen van de hulpverlener gefixeerd.

Het slachtoffer niet bewegen of laten bewegen. Enkel bij bewusteloosheid met bloedverlies uit de mond, braken en dgl. wordt het slachtoffer in zijlig gelegd.
Een slachtoffer dat niet meer ademt, wordt uiteraard beademd.
112 alarmeren.
Blijvende controle van bewustzijn, ademhaling en hartwerking.